sas van gent

Zo, eindelijk heb ik ook een rijbewijs! Wel 10 jaar te laat, dus in mijn trots proef ik ook een likje schaamte. Maar ja, als je in de stad woont heb je ook niet echt een auto nodig. Het is natuurlijk wel handig, maar sinds een jaar weet ik ook dat het klauwen met geld kost, zo’n blik op wielen.
Op mijn 18e begon ik al met rijlessen. Mijn rijinstructeurs babbelden echter nogal veel over onze gemeenschappelijke kennissen en poneerden menig stelling over allochtonen. Daar was ik helemaal niet van gediend, maar helaas was ik nog niet mondig genoeg om hun de mond te snoeren en duidelijk te maken dat ik hier kwam voor rijlessen en niet voor onzinnige chit-chat. Een jaar geleden kon ik dan natuurlijk weer helemaal van nul beginnen, maar dit maal had ik tenminste wel een leraar die redelijk bij de les bleef. Ik deed bijna een jaar rijstage (zo werkt dat hier) omdat ik steeds wel een excuus had (geen geld, te veel stress, geen auto, te lamlendig) om mijn examen niet te doen.
Gisteren moest ik er dan toch aan geloven. Gelukkig ben ik er in 1 keer door en mag ik nu ook ’s avonds in het weekend, buiten België en met een wagen volgeladen met oude wijven rondtoeren. En die dikke L mag eindelijk van de achterruit.