Ingedeeld onder: Dondersleuke liedjes-dag, mijmeringen, muziek | Tags: Beach Boys, Eurovisie Songfestival, Ishtar, kermis, Sébastian Tellier
Gisteren liep ik nog eens over een kermis. Rare uitdrukking eigenlijk, want zo athletisch of gigantisch ben ik natuurlijk niet, maar affijn. Het viel me op hoe weinig de attracties eigenlijk veranderd lijken te zijn ten opzichte van, nu ja, pak een jaar of 18 geleden. Er is nog altijd de Polyp, de muizenachtbaan, de carrousel en er zijn natuurlijk botsautootjes en schiettenten. De zoete walmen van glazuurde appels en vers gebakken churros deden me enigszins weemoedig terugdenken aan de dorpskermissen die in omvang nog geen kwart vormden van deze Sinksenfoor. En piekendag, waarbij alle ritten maar 1 gulden kostten. Maar tegenwoordig kost de Polyp wel 3 euro. 3 yeppos! Dat zijn 7,4 Oud Hollandsche guldens! Oftewel evenzoveel weken zakgeld!
Dinsdagavond ook naar de halve finale van het Eurovisie Songfestival gekeken? Het Oh julissi van Ishtar werkt me (vooral in de uitvoering van niét-leden van de band Ishtar) danig op de zenuwen. De inzending van Nederland is wat braafjes, maar toch vind ik het erg jammer dat geen van beide door is naar de finale. Vroeger ging het namelijk nog echt om de liedjes en was heel Europa gewoon in de ban van France Gall, Sandra Kim en Teach-In. Tegenwoordig wint het land met de grootste sms-robot.
Het leukste liedje van 2008 komt uit Frankrijk en zal vanavond in de halve finale staan. Of het erdoor komt betwijfel ik, maar het is alvast mijn feel good hit of the summer ‘08. Alsof de Beach Boys reïncarneerden in het jonge lijf van Sébastian Tellier. En de Beach Boys zijn ook van vroeger. Toen alles nog goed was. En de Polyp nog minder dan een gulden kostte.
edit: Yeay, Sébas is toch door! I love to be wrong. Soms toch.
Ingedeeld onder: mijmeringen, muziek | Tags: Nederlandse muziek, radio, Studio Brussel
Ha, da’s leuk: een New Yorks radiostation doet specials over Nederlandse muziek! Vroeger dacht ik er anders over (en heulde ik vooral met Belpop), maar vooral de laatste jaren gebeurt er veel leuks in het noorden. Recent werk van Voicst, Gram en De Jeugd van Tegenwoordig is daar het bewijs van. Tof dat de schokgolf blijkbaar tot aan de andere kant van de Atlantische Ocean te voelen is. Zeker eens die uitzending van Spotlight in the City luisteren! Perfecte stoomcursus Nieuw Amsterdams. Grappige presentatiestijl, ik had Lottie echter wel graag ‘Krentenbol’ horen zeggen 
(en mijmer ik nog eens stilletjes over mijn eigen kortstondige Give Cheese a Chance-avontuur)
Ingedeeld onder: StoereVrouwen | Tags: Brussels Girl Geek Dinner, StoereVrouwen
Hopelijk komen er nu nog af en toe wat leuke dames van de Girl Geek Dinner van gisteravond hier af en toe langswaaien. De Senseo staat altijd klaar, hè (ha_ha_).
Kan ik van de gelegenheid gebruik maken om wat gerucht te geven aan een nieuw project in België: de StoereVrouwen. StoereVrouwen zijn van het soort dat graag eens af en toe stilstaat bij haar consumentengedrag. Zou ik niet eens een bio-hoeve-kipje proberen, in plaats van de geëikte batterijfilet? Oxfam of andere Fair Trade koffie is lekker en niet veel duurder dan de standaardmerken. En waarom eens niet een leuk kadootje kopen bij de Wereldwinkel? We wisselen tips uit om net even een tikkeltje bewuster om te gaan met de aarde en z’n bewoners. Ook is het zeker de bedoeling leuke dingen te organiseren, zoals kledingruildagen (onder het motto ‘Jouw vod is mijn vintage’) en biologische wijntjes proeven. Inschrijven verplicht je tot niets, maar opent wel deuren. Doe je mee?
Oeh ik ben bijkans euforisch! De hele weg naar huis heb ik met een vette smile op m’n bakkes afgelegd. Ok, afgezien van het stuk in Brussel waar ik toch wel behoorlijk verkeerd reed en iene-miene-mutte-gewijs de straten insloeg om wonderwel binnen een uur thuis te geraken. Maar dat terzijde: mijn eerste Brussels Girl Geek Dinner was een fijne ervaring. De bezoeksters (en hun sacoches) bleken uiterst aangenaam volk en ook de presentaties waren de moeite.
En de dikke vette zoen van de week gaat naar Miss Tenderfeelings, dankzij wie ik voortaan elke dag kan beginnen met een kopje koffie uit deze mieters mooie limited edition Senseo designed by Studio Tord Boontje:
*schmack!* Zeg Anne, zin om binnenkort eens een Bongootje te testen?
Met een beetje pijn in het hart is gisteren de brief om de huur op te zeggen naar de huisbaas verstuurd. Jammer, want we genieten met volle teugen van de tuin en de ruimte. Maar het is te onpraktisch: ik moet dagelijks 2x 60 vervuilende kilometers maken (omdat ons stadje verstoken is van een acceptabele OV-infrastructuur). Afgelopen vrijdagavond deed ik daar dik 2 uur over. Gevloekt heb ik, met het dak open in de brandende zon. 2 uur die ik 1000x liever op een -of beter nog: ons eigen- terrasje had besteed. Ook de afstand naar Gent is gevoelsmatig veel groter dan verwacht.
Dus binnenkort begint het feest weer: inpakken en wegwezen. Ditmaal zal de bestemming Antwerpen zijn. We zijn dus naarstig op zoek naar
- een leuke nieuwe huur-stek in of heel dichtbij Antwerpen
- mag appartement zijn, maar dan wel de onderste of de bovenste
- moet absoluut een buitenplaatsje hebben: een tuin(tje) of een dakterras dus
- vanaf half augustus/september 2008
De gouden tip wordt beloond met een barbeque/kaasfondue/tapas/sushi & cocktailavondje!
Stom stom stom. Weken hield ik op Gentblogt de ontwikkelingen in het oog rond de nieuwe voorstelling van theatergezelschap Ontroerend Goed, getiteld Pubers bestaan niet. En jawel, nog speel ik het klaar om de eerste reeks voorstellingen te missen. Gelukkig komen er nog kansen: ergens tussen 21 en 25 mei ben ik vast van zin om de Kopergietery te bezoeken voor deze, inmiddels fel bejubbelde, voorstelling. De pubers spelen ook nog in andere zalen, dus grijp uw kans. Op het eerder genoemde Gentblogt hield de 14-jarige Koba een dagboek bij. En die madam kan nu al zo hemeltergend waanzinnig tof schrijven dat je bijna geneigd bent om jankend de handdoek in de ring te smijten. Maar dat zal ik toch niet doen. Ik zal nederig doorschrijven in haar schaduw.
