Jawel, goeie dingen komen met z’n tweeën. Ik ben nog niet vertrokken naar Londen of het volgende vliegticket is ook besteld. Ik ga naar New York! In april! Met haar! En ik heb er zooooo’n zin in!
De stad staat al jaren hoog op m’n verlanglijst, dus ik ben blij dat ik binnenkort écht in de Grote Appel mag bijten.
Tips zijn welkom, al haal ik er ook al veel bij Gudrun, die er van haar fiets viel en bij Lilith, die in januari naar NY gaat en ook al veel goede suggesties krijgt.
Het klaarmaken van sommige gerechten kan, hoe goed de intentie ook is, alleen maar leiden tot miserie. En de intentie wàs gisteravond goed, want kaasmacaroni is zeker niet mijn favoriete gerecht, maar staat wel in de top 5 van Y. En zoals dat gaat in een relatie, je doet af en toe wat water bij de wijn of, zoals in dit geval, wat kaas bij de macaroni. Misschien dat ‘ie dan de volgende keer nog eens aan zijn groenten durft te komen, want natuurlijk is Y. een echte carnivoor die het totaal niet op groenten heeft begrepen. Dit fascineert me in zekere zin ook wel weer. Hoe kan iemand op zo weinig verse vitamientjes toch gezond blijven? Katten maken zelf hun vitamine C aan. Y. misschien ook wel?
Yes! Het had allemaal wat voeten in de aarde, maar uiteindelijk ging die vervloekte kogel toch nog door de kerk en heb ik mijn ticket naar Londen aangeschaft. Volgende week stap vrijdag stap ik in Brussel op de trein om er op station London Pancras (ik blijf maar ‘pancreas’ denken/zeggen) weer uit te stappen. Geweldig vind ik het dat Londen zo goed bereikbaar is per trein. Ook nog eens very Kyoto.
Natuurlijk zou ik er allerlei interessante high brow culturele activiteiten kunnen ondernemen, maar die staan dit keer niet op het program. Wat dan wel? Ik zal er op jacht gaan naar Krispy Kreme Doughnuts (ow, alleen de gedachte al doet me kwijlen), hier en daar een pint ([paaint] dus, mind you) in een pub nuttigen, misschien ergens een concertje meepikken en de Lush leegkopen (uiteraard). 
Maar bovenal genieten van de reunie en vier dagen bijkletsen met mijn toffe ex-buuv / geestelijk moeder van Truceatthemargins. Bovendien viert zij dat weekend haar dirrrty 30 b-day purrrty. Het thema is de Dia de los Muertos, dus denk liters tequilla (ehem, geef mij twee shots en ik lig naast mijn barkruk), massa’s leuke mensen, rozen en gedans op graven. Arrrriba!
Dus, I got a stokje: ik moet 6 saaie dingen over mezelf vertellen.
The rules:
- Link the person who tagged you: the boskabout did it! Blame him!
- Mention the rules on your blog.
- Tell about 6 unspectacular quirks of yours.
- Tag 6 following bloggers by linking them.
- Leave a comment on each of the tagged bloggers’ blogs letting them know they’ve been tagged.
Here goes:
- Ik kan best snel fietsen.
- Ik heb 30 paar schoenen.
- Ik kan niet goed beslissen wat mijn favoriete seizoen is. Als er een nieuw aanbreekt ben ik er van overtuigd dat dàt mijn favoriet is. Ze hebben alle 4 wel hun charme.
- Opruimen is niet mijn sterkste kant.
- Ik wil eigenlijk al lang leren breien en haken maar het komt er gewoon niet van.
- Eigenlijk zou ik nog altijd wel een stage willen doen in New York.
Fetch, my dearest:
Ja ja, ik weet ‘t. Ik moet dringend eens werk maken van het stokje dat Boskabout mij toewierp (voor er nog een steen oid achter aan komt). Komt in orde, maar ik ben me gewoon nog even aan het suflachen met het (de?) grappige blog ‘It’s Lovely! I’ll take it’. I suggest you do the same.
Ingedeeld onder: live, muziek | Tags: concert, Those Dancing Days, Trashy Diva, Trix
Deze post van Anastasia heeft nogal wat gevolgen voor mij, zo blijkt. Ze introduceerde mij met hippe Ranna, die mij verleidde naar de Trashy Diva store, alwaar ik dus een goddelijk jurkje kocht (zie paar posts hieronder).
Het YouTube’je erboven is al even charmant: een liedje van het Scandinavische meisjesgroepje Those Dancing Days. Mijn eerste en aangename kennismaking met de band. Komende zondag spelen ze in de Trix en dan nog wel ‘voor gratis’.
Dus in het kader van buy the dress, see the concert, make the baby (da’s voor een andere keer): ga ik zeker kijken. Wie ook wil moet zich aanmelden op de site van Trix.
Ha, en omdat er blijkbaar ineens een poll functie in WordPress zit:
Hallooow mensen van de marketing! Met zulke leuke pakjes mag u mij natuurlijk ook aaaaltijd bestoken hè! 
Ben enorm nieuwsgierig naar het verdere verloop van het gsm verhaal. Moet Imke straks op zoek naar een groenteboerin in Mechelen met lang zwart haar? Of het verkeer gaan regelen in New York? Damn, wat spannend!
Y. en ik zijn vanavond uitgenodigd voor een traditioneel diner bij Islamitische kennissen. Heel tof, maar wat breng je dan eigenlijk mee voor de gastheer/-vrouw?
Een gesprekje met de delegatie in Mexico maakte mij ervan bewust dat ik het programma van gisteravond geen eer aan heb gedaan door hieraan te passeren in mijn vorige post, die dan ook een beetje in de haast van ‘bijna naar bed’ op het web geworpen werd. Excuses aan de mensen van Crew, laat me dit rechtzetten.
Dus. Ik maakte deel uit van de performance groep. Multimediaal theatergezelschap Crew specialiseert zich in performances waar de bezoeker, als hij of zij dat wil, deel van kan uit maken. Door gebruik te maken van multimediale technieken, die in het veld liggen van virtual reality, word de acteur (en in sommige gevallen ook het publiek) ‘geïmmerseerd’ in de performance.
Zo, de lekkere microbroodjes van Brussels Girl Geek Dinner zijn achter de kiezen en de goodies uit de goodiebag geëxploreerd. Kleine evaluatie: het was uiteraard weer heel gezellig, ditmaal in de sfeervolle wintertuin van de Vooruit. Knus ook. Van de performance heb ik eigenlijk niet heel veel mee gekregen – en dat lag volledig aan mijzelve. Ik was gewoon meer in een sociale bui, denk ik. Girl geeks & hun sacochen zijn fijne mensen. En hebben voor alles een oplossing. Bijvoorbeeld voor het probleem dat ik mijn woonplaats niet kan uitspreken. Ik blijf steken op Berhem (geen ‘g’) en BerGem (harde ‘g’), en het is dus Berchem, met een licht geprononceerde ‘g’. Wanhopig werd ik ervan. “Och, verhuis gewoon, hè” was het advies. Touché…
En er was bier. Bier dat we niet mochten drinken, want het was lauw. En in die staat mag Tauro, het nieuwe bier van Jupiler, niet gedronken worden. Over de smaak kan ik dus weinig kwijt, met het spelletje heb ik het al opgegeven. Edoch, dank Juup, dat u ook eens de dames benaderd met zo’n stoere fles!
More linklove goes out to: Vooruit.be, IBBT.be, iets.be, JanLeenders.com die voor rrradiogirrrl een schilderij gaat maken (een groepsportret van de girl geeks?) en Clo, die tussen het regelen van deze editie van de BGGD en andere zaken ook nog tijd vond om een nieuw kapsel te scoren (very classy, I must add!)
