Ingedeeld onder: beauty, fashion!, marketing, oooeh, reizen, shopping, vrienden
Nog altijd kan ik er niet helemaal bij met mijn verstand. Ben ik echt zaterdag even op één dag tijd op en neer naar London geweest? De eerste keer dat ik naar London ging, het moet 1997 zijn geweest, was dat met de ferry. De nachtferry welteverstaan. Na een nachtje op de golven van de Noordzee zag je tijdens het ontbijt de Britse kust traag dichterbij komen. Toen kwam er de fastferry, een hoovercraft. In ongeveer 3,5 uur werd je van de ene naar de andere kant gebracht en werd je meestal ook heel erg misselijk. En nu, met de Eurostar, duurt de reis nog maar 1 uur en 50 minuten. Nog geen twee uur! Een enkeltje Amsterdam, Keulen of Luik vanuit Antwerpen neemt al meer tijd in beslag! Geflipt, zeg ik u! Volgens mij is een retourtje London nu zelfs 50% goedkoper dan 1997 met de ferry, maar pin me daar niet op vast.
Waar ik al helemaal niet bij kan is hoe verschrikkelijk rotverwend my fellow girl geeks en ik zijn. Paris Hilton zou er van gaan blozen! Dit alles in het kader van Girl Geeks Shopping in London, oftewel #GGSL. Laat me even resumeren hoe de dag er gisteren uitzag.
Om 6 uur zou de wekker afgaan, maar om 5.50 uur word ik al wakker, dat is typisch voor mij. Iets voor 7 uur tref ik Annemie en Marijke op Antwerpen Berchem. We treinen naar Brussel Zuid om daar de andere girl geeks te ontmoeten. Daar doen we allemaal de truc met de SIM-kaart en even later kunnen we (bijna) allemaal vlot internetten op onze gsm’s dankzij Mobile Vikings. Handig, want onze missie is vandaag al onze belevenissen te livebloggen op een door Eurostar zelf ontwikkeld systeem. We sturen er Tweets naartoe, de laatste Flickr foto wordt erbij getoond en als je het adres invult verschijnt je locatie op een Google Map. Ook krijgen we een flashy witte zak met geeky chick in glitterprint en het motto van vandaag erop gedrukt: “Girly & geeky shopping in London!” (thx Eurostar). Geen excuus dus meer om het te vergeten en iets anders te gaan doen. Er in zit nog een USB-stick (thx Eurostar), alle informatie, een Regent Street kortingskaart, een stapeltje shoppingvouchers en de tickets voor de reis (thx again Eurostar). Het is precies een schoolreisje en boy do I love schoolreisjes. We krijgen ruimschoots de gelegenheid om het luidkeels leuk te hebben, want we hebben de gehele Leisure Select coupé voor onszelf. Het prima ontbijtje en de twee glaasjes champagne dragen uiteraard bij aan de jolijt.
foto: Imke Dielen
Ingedeeld onder: StoereVrouwen, fashion!, festival, knutsel, tech, verhuizen, vrienden | Tags: Banksy, barcamp, byttefest, Copycursus, swap party
De verhuizing naar Antwerpen heeft veel meer consequenties voor mijn leven dan ik had voorzien. Vorig jaar vond ik het wel prettig om zo rustig te wonen, beetje ‘op de buiten’, zoals ze zeggen. Nu merk ik wat ik in dat jaar heb gemist.
Ten eerste zijn mijn avonden minstens een uur langer, doordat mijn woon-werk (en vice versa) reistijd ongelooflijk ingekort werd. Ten tweede kan ik nu sociaal veel actiever zijn. Iets te doen aan de andere kant van het stad? Hop, op de fiets ernaartoe. Drankje na het werk? Geen probleem. De aansluiting op het openbaar vervoer doet het gemis van de auto enigszins vergeten.
En zo heb ik naast mijn ever expanding hoeveelheid huiselijke hobbies (nieuwe naaimachine zit daar voor iets tussen) ook een ever expanding hoeveelheid uithuiselijke bezigheden, die elkaar soms op aangename wijze ontmoeten ergens in het midden.
Vorige week zaterdag woonde ik bijvoorbeeld voor het eerst een Barcamp bij. Damn, dat was tof. Johan Ronse heeft voor de tweede maal een unconference uit de grond gestampt om van te smullen. Ik volgde er 11 presentaties en deed er inspiratie op voor de presentatie die ik zal houden op de volgende Barcamp, waarschijnlijk in mei 2009. Can’t wait! Foto’s vind je hier. Check zeker mijn kei-kekke pixel-cursoroorbel 
Op maandag vond de laatste Copycursusavond plaats. Een laatste avond met nog één boeiende presentatie en bovendien bijkletsen met een jeugdvriendin van mijn vader, die tegenwoordig bekend is van haar ongeëvenaarde schoonmaakkunsten op radio en tv. Puur toeval dat we elkaar daar tegenkwamen, aan de praat raakten en dat we het verband vonden. De meest bizarre encounter van 2008!
En dan mocht ik op donderdagavond aanwezig zijn op Byttefest, Bente’s swap party en een presentatie geven over recycling en redesign van kleding. Was zeer leuk. Nadat Cloe Billie van SecondStyle vertelde hoe zij uit diverse kledingstukken mooie jurkjes tevoorschijn tovert, wisselden talloze kledingstukken van eigenaar.
foto’s door Bente Kalsnes.
Ik hoop spoedig een swap party bij mij thuis te kunnen aankondigen. Interested? Let me know.
Door alle bezigheden schoot het verslag doen er nog al eens bij in, maar bij deze ben je weer bij. Nu ga ik een Banksy afbeelding borduren in kruissteek. En hoe was jouw week?
Verdorie, helemaal vergeten mij in streepjes te hullen op deze Nationale Streepjesdag. En ik vond het nog wel zo’n grappig initiatief. Meh, ’s ochtends ben ik nu eenmaal niet op mijn helderst.
Houbi gaat lekker over the top met zijn interpretatie van het dagthema. Anderen doen eraan mee zonder het te beseffen. Damn, ik heb zelfs geen per ongeluk-streepje.
Maarehm, in het kader van de herkansing, is 11-11 niet ook een streepjesdag? Verticale streepjesdag dan…?
Ik wilde een leuke intro schrijven over mijn passie voor thriften, maar toen vond ik deze post van Fay en zij komt met precies dezelfde drijfveren op de proppen als ik naar voren wilde brengen. Alleen vond ik nog geen tof gesigneerd boekje van Chriet Titulaer met postkaarten uit Liberia erin. Je kunt niet alles hebben.
Sinds de laatste jaren spits ik me vooral toe op kleding en schoenen. En ik moet zeggen, niet zonder succes. Ik heb er wel een radar voor, denk ik. Daarnaast kan ik (zoals eerder gezegd) niks weg gooien. Ik wacht geduldig tot een trend van welleer weer terugkomt (it always does) en thaadaaaaah! ik trek zo een passend vintage stuk uit de kast, als ware het een konijn uit een hoed.
Op mijn 17e kocht ik de mooiste schoenen van de wereld: een paar gebloemde Dr. Martens. Ik droeg ze met liefde en verzorgde ze zo goed dat ze nu nog als nieuw zijn.
En laat het nu eindelijk aan de Docs zijn om terug te komen! Je kunt ze spotten in fashion mags (in knalroze lak!! whoaa!) en in de etalage van Sasha. En aan mijn voeten. Tegenwoordig kosten ze het dubbele van wat ze destijds kostten. Toch weer goed voor een bescheiden binnenpretje.
Al blijkt nog niet iedereen voorbereid op de Doc revival, merkte ik aan de blikken. Maar who cares, die dingen zitten nog altijd werelds. Wie doet er mee?
Trixie is er! Wat een plezier toch om met zo’n papiertje naar de plaatselijke GB te vertrekken en buiten te stappen met een biefstuk en een grote envelop van Trashy Diva uit de US of A met daarin een nieuwe jurk. Even later flatteerde die jurk mijn eigen biefstukjes. Het is een dotje.
Trixie op foto vangen bleek moeilijker. Van de low res foto’s maakte ik dan maar dit:
