Ingedeeld onder: business as usual, marketing, muziek, oooeh | Tags: De Nachten, Kyteman
Wie mij volgt op Twitter of vriendjes met mij is op FaceBook, heeft mij de afgelopen dagen regelmatig zien praten over de Nederlandse trompettist Kyteman en zijn hiphop orchestra. Dat doe ik omdat ik deze act in de eerste plaats oprecht geweldig vind. Frontman Colin Benders maakt veel indruk met zijn muzikaliteit en de prachtig warme klanken van zijn trompet en bugel. In Nederland groeide Kyteman’s Hiphop Orchestra in geen tijd uit tot een waar fenomeen. Elk concert was een feestje. Sterker nog: bij letterlijk élk optreden dat zij in Nederland gaven, was het concert volledig uitverkocht. Van het album zijn inmiddels 35.000 exemplaren verkocht. Ik ben dus absoluut niet de enige die overtuigd is van het talent van Kyteman.
Nu is het de beurt aan België om overstag te gaan. And that’s where I come in: ik bouw mee aan de bekendheid van Kyteman in België. Daarvoor ga ik aanstaande zaterdag de band ontvangen in België en de hele dag volgen, tot en met hun optreden op De Nachten. Dan weer als een onzichtbare fly on the wall, soms als rrrazende reporter met messcherrrpe vragen. Alles zal live te volgen zijn op de website van De Nachten! Kijk dus mee en laat ondertussen weten wat je ervan vindt via een kanaal naar keuze. Vragen, opdrachten, ideeën: you name it, stuur maar door en geef het project mee vorm!
In mei speelden ze al in de AB, in augustus op Polé Polé Beach. Eergisteren was ik aanwezig bij zijn performance bij Luc Janssen op Radio 1 op de Boekenbeurs. ’s Avonds speelde hij de sterren van de hemel in De Laatste Show.
Sander maakte een aantal mooie foto’s van het optreden op de Boekenbeurs:
Zoals beloofd: de uitslag van de Das Pop-cd-giveaway-actie-toestand. Ook zo benieuwd wie er met de plaat gaat lopen? Of ik het niet gewoon kan zeggen? Ehm, neen. Om het op z’n ‘Ollands te zeggen: bekijk het effe!
Ingedeeld onder: muziek
Even een huishoudelijke mededeling in verband met de actie rond Das Pop: ik zal de winnaar na mijn vakantie bekend maken. Blijf dus vooral inzenden, over iets minder dan twee weken maak ik de winnaar bekend!
Ingedeeld onder: muziek, schrijven | Tags: Das Pop, interview, LiveXS, muziek
Ik beken: ik heb een zwak voor Das Pop. Hevig. Stond ik bijna 10 jaar geleden nog als overjarige bakvis alle liedjes mee te blèren van zover-mogelijk-vooraan-bij-het-podium, vandaag de dag probeer ik me iets professioneler op te stellen, zeker als ik de eer heb om frontman Bent Van Looy aan de tand te voelen over de muziekindustrie, Twitter, waar die plaat toch bleef en hoe het weer in Parijs is.
De antwoorden op al deze en andere vragen, evenals mijn recensie van het langverwachte derde album, vind je in de nieuwste editie van LiveXS Popmagazine. Tipje van de sluier: het self-titled album is een heerlijke nazomerplaat die bij mij al vele draaibeurten heeft gemaakt. De single Never get enough komt veelvuldig voorbij op de radio. Voor wie het leuke clipje nog niet heeft gezien:
Zelf oordelen? Da’ kan! Ik mag namelijk een exemplaar van de nieuwe cd weggeven. Hebben? Haal dan de nieuwe LiveXS in huis of bekijk hem online en vertel mij op welke pagina het artikel over Das Pop te vinden is. Mailen naar sasvangent bij die van gmail en vermeld in de header even dat het om de Das Pop-actie gaat. Vergeet ook zeker niet het artikel en de rest van het magazine te lezen als je het toch voor je hebt.
Je vindt het blad bij de (steeds schaarser wordende) platenboer en bij diverse pop- en cultuurpodia. Elke maand staan er in LiveXS reviews en voorbesprekingen van live-optredens en festivals, nieuws uit muziekland, interviews met artiesten en een uitgebreide agenda van optredens in Nederland en België. Het tijdschrift is gratis, dat maakt het nóg een beetje leuker. Wie het magazine liever in 1-tjes en 0-letjes heeft, kan het hier online doorbladeren.
De tijd vliegt en ik vlieg vrolijk mee. Waar ik mij zoal mee druk bezet, vraagt u? Werken vooral. En een beetje van hot naar her vliegen dus – zij het vooral binnen de landsgrenzen. Ik heb het idee dat het er niet minder op gaat worden, which is good, I’d say.
Ondertussen pik ik natuurlijk nog wel eens een Brussels Girl Geek Dinner mee. Ook de afgelopen editie was weer super, al vond ik de man-met-de-rode-hoge-hoed een beetje out of place. Van de Goedele, Belvita koekjes en de Liefmans Kriek in de goodie bag werd ik dan weer erg gelukkig. Het was een wilde avond, de wildste BGGD die ik al heb mogen meemaken. Maar wat wil je, met een thema als ‘Sin’… 
Op 15 mei woonde ik de eerste editie van Twiist.be bij. Het was een interessante dag. Ook al waren niet alle presentaties van toepassing op mijn vakgebied, toch viel er genoeg inspiratie te rapen. Goed gedaan, Filip en Simon!
Oh en dan was er nog Kyteman in de AB te Brussel. Nadat het me twee keer gelukt is om dit 21-koppig hip hop-orkest te missen, terwijl ik op het festival in kwestie was én de band bovenaan m’n to see-list stond. Lang verhaal. Maarrr, ik heb ze gezien! Eindelijk! En ze waren goed!! En ze komen terug!
Foto’s: Roland Verbrugge
Ingedeeld onder: muziek, oooeh, vrienden | Tags: Intifada Soundsystem, Matthijs Vlot, Mattie Herpes, Obama
Muziek door Intifada Soundsystem, clip door Matthijs Vlot.
Ingedeeld onder: festival, muziek, schrijven | Tags: Eurosonic, LiveXS, Noorderslag
Ik durf weer naar zaken uit te kijken. Een tijdje was het zo dat ik me vaak verheugde op evenementen die dat totaal niet waard bleken te zijn. Gelukkig ben ik zo koppig om het toch te blijven doen. En jawel, het Eurosonic / Noorderslag festival maakte de dromen waar. Het fijne weerzien met fijne mensen, genieten van het zalige Groningen, heel veel lachen, iets te weinig slapen en veel toffe bandjes (en een paar afknappers) zien, maakte dat zelfs het Nederlandse bier goed smaakte.
Het verslag vind je nu online en in de volgende editie van LiveXS.
Ingedeeld onder: live, muziek | Tags: concert, Those Dancing Days, Trashy Diva, Trix
Deze post van Anastasia heeft nogal wat gevolgen voor mij, zo blijkt. Ze introduceerde mij met hippe Ranna, die mij verleidde naar de Trashy Diva store, alwaar ik dus een goddelijk jurkje kocht (zie paar posts hieronder).
Het YouTube’je erboven is al even charmant: een liedje van het Scandinavische meisjesgroepje Those Dancing Days. Mijn eerste en aangename kennismaking met de band. Komende zondag spelen ze in de Trix en dan nog wel ‘voor gratis’.
Dus in het kader van buy the dress, see the concert, make the baby (da’s voor een andere keer): ga ik zeker kijken. Wie ook wil moet zich aanmelden op de site van Trix.
Ha, en omdat er blijkbaar ineens een poll functie in WordPress zit:
Of ik nog eens naar Werchter wil dit jaar. Er ligt een perskaart voor me klaar. Nee, dit jaar bedank ik voor de eer: na meer dan 10 jaar hardcore festivallen ben ik eerder toe aan iets nieuws.
Dour was destijds zoiets leuk nieuws: ons tentje plempten we op 20 meter van de ingang van het festivalterrein en het was het beste festival ever. Maar tegenwoordig is Dour telkens uitverkocht, dus ben ik al twee jaar niet meer geweest. Is er nog zo’n ruwe diamant te vinden? Vriendinnen vertelden van een onvergetelijk evenement in iets wat Verneukpan heet in Zuid Afrika. Alleen de locatie klinkt al geweldig. Dichter bij huis werd het Melt!Festival getipt. En jawohl, dit ziet er speciaal uit: moddervette line up en een bijzondere eiland vol staalconstructies in Duitsland. Goeie kans dat ik daar dit jaar mijn portie festivalgeluk ga halen.
Gehst du mit?
Ingedeeld onder: Dondersleuke liedjes-dag, mijmeringen, muziek | Tags: Beach Boys, Eurovisie Songfestival, Ishtar, kermis, Sébastian Tellier
Gisteren liep ik nog eens over een kermis. Rare uitdrukking eigenlijk, want zo athletisch of gigantisch ben ik natuurlijk niet, maar affijn. Het viel me op hoe weinig de attracties eigenlijk veranderd lijken te zijn ten opzichte van, nu ja, pak een jaar of 18 geleden. Er is nog altijd de Polyp, de muizenachtbaan, de carrousel en er zijn natuurlijk botsautootjes en schiettenten. De zoete walmen van glazuurde appels en vers gebakken churros deden me enigszins weemoedig terugdenken aan de dorpskermissen die in omvang nog geen kwart vormden van deze Sinksenfoor. En piekendag, waarbij alle ritten maar 1 gulden kostten. Maar tegenwoordig kost de Polyp wel 3 euro. 3 yeppos! Dat zijn 7,4 Oud Hollandsche guldens! Oftewel evenzoveel weken zakgeld!
Dinsdagavond ook naar de halve finale van het Eurovisie Songfestival gekeken? Het Oh julissi van Ishtar werkt me (vooral in de uitvoering van niét-leden van de band Ishtar) danig op de zenuwen. De inzending van Nederland is wat braafjes, maar toch vind ik het erg jammer dat geen van beide door is naar de finale. Vroeger ging het namelijk nog echt om de liedjes en was heel Europa gewoon in de ban van France Gall, Sandra Kim en Teach-In. Tegenwoordig wint het land met de grootste sms-robot.
Het leukste liedje van 2008 komt uit Frankrijk en zal vanavond in de halve finale staan. Of het erdoor komt betwijfel ik, maar het is alvast mijn feel good hit of the summer ‘08. Alsof de Beach Boys reïncarneerden in het jonge lijf van Sébastian Tellier. En de Beach Boys zijn ook van vroeger. Toen alles nog goed was. En de Polyp nog minder dan een gulden kostte.
edit: Yeay, Sébas is toch door! I love to be wrong. Soms toch.
