Ingedeeld onder: StoereVrouwen, beauty | Tags: koffiescrub, gratis, beautytip
Een paar jaar geleden werkte ik bij Lush. Een heerlijke winkel vol dito producten. Handgemaakt, zoveel mogelijk natuurlijke ingrediënten en essentiële oliën (die hun geur in mijn garderobe achterlieten tot maanden na mijn vertrek) en bovendien 100% dierproefvrij. Onder dat laatste verstaat Lush dat ook alle ingrediënten dierproefvrij zijn. Jammer genoeg zijn de producten niet direct vriendelijk voor de portemonnee (al doe ik met een pot ‘dure’ Lush gezichtscrème bijna een jaar. Hoeveel potten Oil of Olaz gaan er in een jaar? De Lush-zepen gaan wel even hard als ‘normale’ zepen, mind you) en voegen ze de laatste tijd steeds meer synthetische producten toe.
Door die job ben ik behoorlijk snobbistisch geworden op cosmeticagebied. Geen ingrediëntenlijst blijft ongelezen. Ik ben niet paranoia over synthetica, maar geef toch graag de voorkeur aan natuurlijk. Dure hobby, maar in tijden van recessie zijn er gelukkig ook goedkope tot gratis alternatieven. Eén van mijn favoriete is de koffiescrub. Behoorlijk messy, maar zoooo goed!
Ingedeeld onder: StoereVrouwen, fashion!, festival, knutsel, tech, verhuizen, vrienden | Tags: Banksy, barcamp, byttefest, Copycursus, swap party
De verhuizing naar Antwerpen heeft veel meer consequenties voor mijn leven dan ik had voorzien. Vorig jaar vond ik het wel prettig om zo rustig te wonen, beetje ‘op de buiten’, zoals ze zeggen. Nu merk ik wat ik in dat jaar heb gemist.
Ten eerste zijn mijn avonden minstens een uur langer, doordat mijn woon-werk (en vice versa) reistijd ongelooflijk ingekort werd. Ten tweede kan ik nu sociaal veel actiever zijn. Iets te doen aan de andere kant van het stad? Hop, op de fiets ernaartoe. Drankje na het werk? Geen probleem. De aansluiting op het openbaar vervoer doet het gemis van de auto enigszins vergeten.
En zo heb ik naast mijn ever expanding hoeveelheid huiselijke hobbies (nieuwe naaimachine zit daar voor iets tussen) ook een ever expanding hoeveelheid uithuiselijke bezigheden, die elkaar soms op aangename wijze ontmoeten ergens in het midden.
Vorige week zaterdag woonde ik bijvoorbeeld voor het eerst een Barcamp bij. Damn, dat was tof. Johan Ronse heeft voor de tweede maal een unconference uit de grond gestampt om van te smullen. Ik volgde er 11 presentaties en deed er inspiratie op voor de presentatie die ik zal houden op de volgende Barcamp, waarschijnlijk in mei 2009. Can’t wait! Foto’s vind je hier. Check zeker mijn kei-kekke pixel-cursoroorbel 
Op maandag vond de laatste Copycursusavond plaats. Een laatste avond met nog één boeiende presentatie en bovendien bijkletsen met een jeugdvriendin van mijn vader, die tegenwoordig bekend is van haar ongeëvenaarde schoonmaakkunsten op radio en tv. Puur toeval dat we elkaar daar tegenkwamen, aan de praat raakten en dat we het verband vonden. De meest bizarre encounter van 2008!
En dan mocht ik op donderdagavond aanwezig zijn op Byttefest, Bente’s swap party en een presentatie geven over recycling en redesign van kleding. Was zeer leuk. Nadat Cloe Billie van SecondStyle vertelde hoe zij uit diverse kledingstukken mooie jurkjes tevoorschijn tovert, wisselden talloze kledingstukken van eigenaar.
foto’s door Bente Kalsnes.
Ik hoop spoedig een swap party bij mij thuis te kunnen aankondigen. Interested? Let me know.
Door alle bezigheden schoot het verslag doen er nog al eens bij in, maar bij deze ben je weer bij. Nu ga ik een Banksy afbeelding borduren in kruissteek. En hoe was jouw week?
Ingedeeld onder: StoereVrouwen, mijmeringen, tech | Tags: Endallah, gesponsorde blogpost, Mats, Mierenhoop.be
De feestdagen zijn weer in aantocht en binnenkort gaan we met zijn allen weer vele euro’s stukslaan aan Sinterklaas en Kerstcadeautjes, feestelijke outfits, decoratie en exorbitante feestmalen. Ja, je komt er niet echt onder uit hè. In januari zijn we dan weer collectief blut en leven we een maandje op ’stuut’n me shoko’, zoals mijn wederhelft dat zo mooi kan zeggen. Dus eigenlijk is nu het moment om nog even iets goeds te doen voor de mensheid, nu de financiële impact nog niet echt te voelen zal zijn. Ik heb een goed doel in de aanbieding!
Eind augustus 2007 werd Mats geboren. Het arme ventje heeft echter maar kort van het leven mogen genieten, omdat hij kanker had. In hun verdriet hebben de ouders de moed gevonden om de Mats-Foundation op te richten, waarmee ze de bouw van een kleuterschool/kinderopvangcentrum in de plaats Endallah te Tanzania willen realiseren. Je leest er alles over op The Mats Foundation.
Jawel, dit is een blog in het kader van het pilootproject rond gesponsorde blogposts. Hieromtrent is al het één en ander te doen geweest, want verkopen wij bloggers nu ook al onze ziel? Geenszins. Wij mogen immers zelf beslissen of we wel of niet meedoen en ook zelf bepalen wat we schrijven. Overigens ontvang ik geen geld voor het posten van deze blog!
Ik wilde een leuke intro schrijven over mijn passie voor thriften, maar toen vond ik deze post van Fay en zij komt met precies dezelfde drijfveren op de proppen als ik naar voren wilde brengen. Alleen vond ik nog geen tof gesigneerd boekje van Chriet Titulaer met postkaarten uit Liberia erin. Je kunt niet alles hebben.
Sinds de laatste jaren spits ik me vooral toe op kleding en schoenen. En ik moet zeggen, niet zonder succes. Ik heb er wel een radar voor, denk ik. Daarnaast kan ik (zoals eerder gezegd) niks weg gooien. Ik wacht geduldig tot een trend van welleer weer terugkomt (it always does) en thaadaaaaah! ik trek zo een passend vintage stuk uit de kast, als ware het een konijn uit een hoed.
Op mijn 17e kocht ik de mooiste schoenen van de wereld: een paar gebloemde Dr. Martens. Ik droeg ze met liefde en verzorgde ze zo goed dat ze nu nog als nieuw zijn.
En laat het nu eindelijk aan de Docs zijn om terug te komen! Je kunt ze spotten in fashion mags (in knalroze lak!! whoaa!) en in de etalage van Sasha. En aan mijn voeten. Tegenwoordig kosten ze het dubbele van wat ze destijds kostten. Toch weer goed voor een bescheiden binnenpretje.
Al blijkt nog niet iedereen voorbereid op de Doc revival, merkte ik aan de blikken. Maar who cares, die dingen zitten nog altijd werelds. Wie doet er mee?
Ingedeeld onder: StoereVrouwen | Tags: Brussels Girl Geek Dinner, StoereVrouwen
Hopelijk komen er nu nog af en toe wat leuke dames van de Girl Geek Dinner van gisteravond hier af en toe langswaaien. De Senseo staat altijd klaar, hè (ha_ha_).
Kan ik van de gelegenheid gebruik maken om wat gerucht te geven aan een nieuw project in België: de StoereVrouwen. StoereVrouwen zijn van het soort dat graag eens af en toe stilstaat bij haar consumentengedrag. Zou ik niet eens een bio-hoeve-kipje proberen, in plaats van de geëikte batterijfilet? Oxfam of andere Fair Trade koffie is lekker en niet veel duurder dan de standaardmerken. En waarom eens niet een leuk kadootje kopen bij de Wereldwinkel? We wisselen tips uit om net even een tikkeltje bewuster om te gaan met de aarde en z’n bewoners. Ook is het zeker de bedoeling leuke dingen te organiseren, zoals kledingruildagen (onder het motto ‘Jouw vod is mijn vintage’) en biologische wijntjes proeven. Inschrijven verplicht je tot niets, maar opent wel deuren. Doe je mee?
