Na een week hard werken kan het zo verleidelijk zijn om maar gewoon lekker een dagje binnen te blijven en niks te doen. Fijn dat er dan mensen zijn die je overtuigen dat het tegenovergestelde doen juist veel nuttiger en vooral aangenamer is. Ze krijgen meestal gelijk. Vandaag toch zeker: het was een heerlijk dagje Luchtbalfeesten en Park (ont)Spoor Noord. Thanks, Sandman!
Gekkenhuis! Wat was april een maaaanische maand! In tamelijk positieve zin dan toch.
3 & 4 april: STRP-festival
Ligt het aan mij of zijn de eerste keren dat je een festival meemaakt meestal de beste? STRP was leuk, maar de editie van vorig jaar staat me iets overweldigender bij. Mijn officiële verslag lees je hier.
18 & 19 april: weekendje Durbuy
Smakeloze bestemming, ik weet het, maar ik had nog zo’n cadeaubox (van Franse makelij) liggen en die moest op. Durbuy was de dichstbijzijnde bestemming en Y en ik zijn niet vies van een beetje moeilijk doen, dus gingen we voor het klim en klauterparcours van de Via Ferrata. Ik heb geen talent, maar ergens doe ik dat wel graag, klauteren. En moeilijk doen dus.
Mijn ex-collega’s lachen altijd met het parcours. Het zou kinderspel zijn, niets voorstellen, enzoverder. Nou, dat hebben we geweten. Al bij het eerste laddertje kreeg ik het even te kwaad, ik had geen idee hoe ik het aan moest pakken. Regelmatig moet je je lijf vertellen dat het heus wel goed komt, voordat je jezelf over een rots werpt. Ik was ook best blij met die paar uurtjes sportschool, want zoveel kracht heb ik van nature niet in mijn armen. Ik vond het al met al dus een best pittig, maar wel tof parcours. Smaakt naar meer. Van 2*-hotel L’Esplanade had ik heel lage verwachtingen, maar de kamer was erg ruim en er was een riante douchecabine. Kon slechter. Een vervelend voorval met de auto was een dikke domper op de feestvreugde.
21 t/m 29 april: Citytrip New York
Opvallend veel mensen vroegen me waarom ik naar New York ging. Voor mij is het antwoord zo evident: New York moet je toch gezien hebben? De reis ernaartoe kostte Chantal en mij 36 uren, van deur tot deur. De overnachting op de harde grond van Washington Dulles airport kregen we als extraatje erbij. Onze bagage deed er nog iets langer over. Een bepaalde luchtvaartmaatschappij kan zich nog aan een brief verwachten (van ons en van de andere honderden gedupeerden, waarschijnlijk). Maar dan eindelijk in New York, herenigd met onze spullen en na eindelijk een goede nachtrust gehad te hebben, waren we niet te stoppen.
We hebben vooral veel rondgelopen en van het New Yorkse leven geproefd door er af te spreken met locals en te CouchSurfen in Brooklyn. Zodoende hebben we weinig toeristisch gedaan, maar wel de stad ‘beleefd’. Dankzij ultieme insider tips belandden we zodoende in een hippe underground club en heb ik de aarde gered door m’n leven te wagen in een intergalactische battle in Washington Square Park.
En geshopt natuurlijk, wat dacht je! De buit is bescheiden, doch de moeite waard. Afgezien van dat leuke vintage jurkje dan, waarvan de naden het al bij de eerste draagbeurt begaven. Anyway, ik wil sowieso nog terug naar die stad. Zou er zelfs best een tijdje willen wonen.
Ingedeeld onder: beauty, fashion!, marketing, oooeh, reizen, shopping, vrienden
Nog altijd kan ik er niet helemaal bij met mijn verstand. Ben ik echt zaterdag even op één dag tijd op en neer naar London geweest? De eerste keer dat ik naar London ging, het moet 1997 zijn geweest, was dat met de ferry. De nachtferry welteverstaan. Na een nachtje op de golven van de Noordzee zag je tijdens het ontbijt de Britse kust traag dichterbij komen. Toen kwam er de fastferry, een hoovercraft. In ongeveer 3,5 uur werd je van de ene naar de andere kant gebracht en werd je meestal ook heel erg misselijk. En nu, met de Eurostar, duurt de reis nog maar 1 uur en 50 minuten. Nog geen twee uur! Een enkeltje Amsterdam, Keulen of Luik vanuit Antwerpen neemt al meer tijd in beslag! Geflipt, zeg ik u! Volgens mij is een retourtje London nu zelfs 50% goedkoper dan 1997 met de ferry, maar pin me daar niet op vast.
Waar ik al helemaal niet bij kan is hoe verschrikkelijk rotverwend my fellow girl geeks en ik zijn. Paris Hilton zou er van gaan blozen! Dit alles in het kader van Girl Geeks Shopping in London, oftewel #GGSL. Laat me even resumeren hoe de dag er gisteren uitzag.
Om 6 uur zou de wekker afgaan, maar om 5.50 uur word ik al wakker, dat is typisch voor mij. Iets voor 7 uur tref ik Annemie en Marijke op Antwerpen Berchem. We treinen naar Brussel Zuid om daar de andere girl geeks te ontmoeten. Daar doen we allemaal de truc met de SIM-kaart en even later kunnen we (bijna) allemaal vlot internetten op onze gsm’s dankzij Mobile Vikings. Handig, want onze missie is vandaag al onze belevenissen te livebloggen op een door Eurostar zelf ontwikkeld systeem. We sturen er Tweets naartoe, de laatste Flickr foto wordt erbij getoond en als je het adres invult verschijnt je locatie op een Google Map. Ook krijgen we een flashy witte zak met geeky chick in glitterprint en het motto van vandaag erop gedrukt: “Girly & geeky shopping in London!” (thx Eurostar). Geen excuus dus meer om het te vergeten en iets anders te gaan doen. Er in zit nog een USB-stick (thx Eurostar), alle informatie, een Regent Street kortingskaart, een stapeltje shoppingvouchers en de tickets voor de reis (thx again Eurostar). Het is precies een schoolreisje en boy do I love schoolreisjes. We krijgen ruimschoots de gelegenheid om het luidkeels leuk te hebben, want we hebben de gehele Leisure Select coupé voor onszelf. Het prima ontbijtje en de twee glaasjes champagne dragen uiteraard bij aan de jolijt.
foto: Imke Dielen
Ingedeeld onder: muziek, oooeh, vrienden | Tags: Intifada Soundsystem, Matthijs Vlot, Mattie Herpes, Obama
Muziek door Intifada Soundsystem, clip door Matthijs Vlot.
De verwachtingen zijn elke keer weer hooggespannen, maar worden zelden ingelost. Oud & Nieuw feestjes zijn gewoon niet altijd de beste feestjes, omdat iedereen zo móet. Gelukkig is er een uitzondering nodig om de regel te bevestigen en die kwam deze keer. Y. & ik gingen het nieuwe jaar in bij vrienden in Rotterdam. De huisfeestjes die ik heb mogen meemaken bij de Rotterdammers waren dan weer allemaal en zonder uitzondering legendarisch, dus hopelijk is de uitzondering op de regel dat er bij wijze van uitzondering op deze regel er geen uitzondering moet zijn op élke regel (eh?) van toepassing op deze kwestie. Of zoiets.
(meer foto’s op Facebook)
Ergens geloof ik dat het nieuwjaarsfeestje wel de toon kan zetten voor het nieuwe jaar. Daarvan uitgaande kan 2009 niet meer stuk. En nu niet over uitzonderingen op regels beginnen, aub.
Het allerbeste voor 2009!
Ingedeeld onder: mijmeringen, tech, vrienden | Tags: Google Talk, hotmail, messenger, MSN, saxiaf
Nog maar eens heb ik een half uur wanhopig alle mogelijke lettercombinaties gevormd. Mijn hoofd tolt van alle mogelijke wachtwoorden die ik nog maar eens de revue heb laten passeren. Met cijfercodes, zonder, idiote paswoorden, melige paswoorden, paswoorden die ik overmatig gebruikte, paswoorden die verwijzen naar dubieuze levensfasen, bevliegingen en dromen, random getrommel op het keyboard, … Niks nie werkt nie. De retrieval question heb ik te vaak foutief ingevuld, dus die weigert nu ook.
Dus, ik geef het op. Mijn hotmailaccount zal een stille dood sterven, langzaam stikkend in de hopen spam die er over uitgestort worden. Het enige betreurenswaardige is het medeafsterven van mijn Messenger-account, waarin ik toch al ruim tien jaar vrolijk(e) vriendjes verzamelde en ze de oren van het lijf typte. Ja, als saxiaf at hotmail kon spreken, dan zou ze heel wat te vertellen hebben. Maar zwijgend zal ze ten onder gaan. Uiteindelijk zal de stekker uit de beademingsapparatuur getrokken worden door Bill en de zijnen. En ik zal het niet eens weten. *snif*
Aan een ieder die zich dus afvroeg waarom ik mij niet meer op MSN begaf de laatste tijd: this is why. Ik doe nu vooral van Google Talk. Dus add me daar als je me mist (I know you do!).
Ingedeeld onder: StoereVrouwen, fashion!, festival, knutsel, tech, verhuizen, vrienden | Tags: Banksy, barcamp, byttefest, Copycursus, swap party
De verhuizing naar Antwerpen heeft veel meer consequenties voor mijn leven dan ik had voorzien. Vorig jaar vond ik het wel prettig om zo rustig te wonen, beetje ‘op de buiten’, zoals ze zeggen. Nu merk ik wat ik in dat jaar heb gemist.
Ten eerste zijn mijn avonden minstens een uur langer, doordat mijn woon-werk (en vice versa) reistijd ongelooflijk ingekort werd. Ten tweede kan ik nu sociaal veel actiever zijn. Iets te doen aan de andere kant van het stad? Hop, op de fiets ernaartoe. Drankje na het werk? Geen probleem. De aansluiting op het openbaar vervoer doet het gemis van de auto enigszins vergeten.
En zo heb ik naast mijn ever expanding hoeveelheid huiselijke hobbies (nieuwe naaimachine zit daar voor iets tussen) ook een ever expanding hoeveelheid uithuiselijke bezigheden, die elkaar soms op aangename wijze ontmoeten ergens in het midden.
Vorige week zaterdag woonde ik bijvoorbeeld voor het eerst een Barcamp bij. Damn, dat was tof. Johan Ronse heeft voor de tweede maal een unconference uit de grond gestampt om van te smullen. Ik volgde er 11 presentaties en deed er inspiratie op voor de presentatie die ik zal houden op de volgende Barcamp, waarschijnlijk in mei 2009. Can’t wait! Foto’s vind je hier. Check zeker mijn kei-kekke pixel-cursoroorbel 
Op maandag vond de laatste Copycursusavond plaats. Een laatste avond met nog één boeiende presentatie en bovendien bijkletsen met een jeugdvriendin van mijn vader, die tegenwoordig bekend is van haar ongeëvenaarde schoonmaakkunsten op radio en tv. Puur toeval dat we elkaar daar tegenkwamen, aan de praat raakten en dat we het verband vonden. De meest bizarre encounter van 2008!
En dan mocht ik op donderdagavond aanwezig zijn op Byttefest, Bente’s swap party en een presentatie geven over recycling en redesign van kleding. Was zeer leuk. Nadat Cloe Billie van SecondStyle vertelde hoe zij uit diverse kledingstukken mooie jurkjes tevoorschijn tovert, wisselden talloze kledingstukken van eigenaar.
foto’s door Bente Kalsnes.
Ik hoop spoedig een swap party bij mij thuis te kunnen aankondigen. Interested? Let me know.
Door alle bezigheden schoot het verslag doen er nog al eens bij in, maar bij deze ben je weer bij. Nu ga ik een Banksy afbeelding borduren in kruissteek. En hoe was jouw week?
Ingedeeld onder: mijmeringen, reizen, vrienden | Tags: el dia de los muertos, halloween, London, Natalie
Hoe het was, vraagt u? Geweldig, zeg ik u! Maar kijk vooral zelf.
Jawel, goeie dingen komen met z’n tweeën. Ik ben nog niet vertrokken naar Londen of het volgende vliegticket is ook besteld. Ik ga naar New York! In april! Met haar! En ik heb er zooooo’n zin in!
De stad staat al jaren hoog op m’n verlanglijst, dus ik ben blij dat ik binnenkort écht in de Grote Appel mag bijten.
Tips zijn welkom, al haal ik er ook al veel bij Gudrun, die er van haar fiets viel en bij Lilith, die in januari naar NY gaat en ook al veel goede suggesties krijgt.
