Een andere stad – een andere taal, zo gaat dat in België. De afgelopen 3,5 jaar is mijn talenknobbel al behoorlijk op de proef gesteld, vooral door de vele Vlaamse dialecten. Het begon ooit in Gent. In het begin trok ik grote ogen (oren, feitelijk, maar dat is zo flauw) bij het aanhoren van ras-Gents, maar na een half jaar koketteerde ik zelf ook met zo’n vree wijze rrrollende ‘r’, maat. Inmiddels versta ik West-Vlaams en kan ik ook verschillende sub-dialecten uit die streek onderscheiden. Met m’n eejne bieen in de zeei en met m’n aondere in de zeule. Met dank aan Y, die is zelf van’t zeeitje.
Antwerps is weer andere koek. Je moet volgens mij vooral praten alsof je altijd te grote koeken eet. ‘Aaantwaaarpe’. Ik moet nog even oefenen, maar gelukkig stuurde collega M. mij wat lesmateriaal. Wie vult het aan?
Hulp om deze vreemde werktaal te leren spreken:
Hoe leer ik gemakkelijk ‘antwaarps’
De truc in deze ‘wereldtaal’ is eigenlijk gewoon om een hele zin te herleiden tot 1 woord:
(Meer…)
Als ik ergens graag mee experimenteer, dan is het wel met pannenkoeken. En eigenlijk ook met boerenkool. En met andere dingen waar je geen keuken voor nodig hebt, maar dit terzijde.
Hier in België komt men niet veel verder dan pannenkoeken met cassonadesuiker. Pannenkoeken met spek of kaas zijn hier niet bekend (laat staan bemind), dus mijn hartige creaties met spinazie, champignons, tomaten etc. worden dan ook meestal onthaald met opgetrokken wenkbrauwen.
En nu heb ik een nieuwe wenkbrouwentrekkende pannenkoek bedacht: de boerenkoolmetworstpannenkoek! Je maakt em zo:
Snijd plakjes rookworst (ik had negen stukjes) en bak die kort aan beide zijden in een beetje boter of olie. Mik er dan een hand of twee rauwe, gewassen en gesneden boerenkool bij. Nu ziet het er nog erg angstaanjagend uit, maar als na een minuutje ofzo de boerenkool tot de helft is geslonken, giet ik het beslag er al zo gelijkmatig mogelijk over. Wachten tot de bovenkant droog is, omkeren en opdienen.
